زنان آبستن از عشق ، در جمجمه ام میرقصند و تکان خوردن جنین های معصومشان را ، درون محکم ترین رحم ها احساس میکنم

برقصید ، تا صبح برقصید ...

انگار که از لا به لای قلبم کرم های شب تابی که از امید بودند گذر میکردند

تک به تک مردند

حالا قلب خاموش شده ام را برای همیشه گم کرده ام

باکتری و ویروس ، بارش ابر های کومولوس ، حمله ی ملخ های گرسنه ، اختلاس های درسته ، درد بی پدری و قحطی ، بی حجابی عامل بدبختی (!) ، عشق های کوچه بازاری ، خیانت های منجر به زاری ، نرخ تورم در حال افزایش ، ملت خسته ی تحت فرسایش ،

همه ش پوچه توی زندگی ، وقتی پوچی از زندگی !

مثل کسی که عینک به چشمشه و همه جا رو دنبالش میگرده ، دنبال خودم میگردم

کسی منو ندیده؟

روزی روزگاری ،" حسرت " طمع کاری بود که تشنه ی پادشاهی بود ، دیوونه ی سلطه گری بود ، نه به یه قشر خواست ، نه به یه نژاد خاص ، به همه ، به هر کسی که هرگز زاده شده و به هر کسی که حتی زاده نشده ، حسرت برا